Verander ‘veilige of onveilige’ hechting in ‘zekere of onzekere’ hechting

Verander ‘veilige en onveilige’ hechting in ‘zekere of onzekere’ hechting

Voelt jouw hechtingsstijl als een zwaar label dat je niet kunt loslaten? Misschien geven de inspirerende lessen die Prof. Dr. Guy Bosmans deelde tijdens het NIP Jaarcongres je lucht. Hij vertelde over hoe we onze relaties en ons ‘vertrouwen in zorg’ kunnen herzien en zelfs kunnen versterken.

Vorige week vond het NIP Jaarcongres plaats in Den Bosch. Er waren interessante keynote sprekers, waaronder Guy Bosmans van de KU Leuven. Hij vertelde over de mythes en waarheden rondom de gehechtheidstheorie.

De basis van de hechtingstheorie
Bowlby ontwikkelde de basis van deze theorie. Later breidden Ainsworth en Main dit verder uit. De theorie beschrijft vier hechtingsstijlen: veilig gehecht, angstig-ambivalent, vermijdend en gedesorganiseerd.

Over het algemeen wordt er gesproken over veilige of onveilige hechting. In een interview dat ik online van Guy Bosmans las, vertelt hij dat we gehechtheid kunnen zien als ‘vertrouwen in zorg’. Al vanaf je geboorte ervaar je in stressvolle situaties of je die zorg krijgt. Onveilig gehechte mensen hebben vaak minder vertrouwen in het feit dat ze op anderen kunnen rekenen.

Van veilig naar zeker
Volgens Guy Bosmans geven de termen ‘veilig’ en ‘onveilig’ een te heftige lading aan het onderwerp. Hij spreekt liever over zekere (secure) of onzekere (insecure) hechting. Hij voegt daaraan toe “Onzeker gedrag in relaties is eigenlijk logisch adaptief gedrag als je in je jeugd ervaren hebt dat voldoende zorg niet altijd zeker was. En … “met onzekerheid,” zegt hij vervolgens “kan je prima overleven”

Interessante inzichten uit de lezing
Graag deel ik nog enkele wat mij betreft interessante punten die de revue passeerden tijdens Guy Bosmans lezing

• Iedereen hecht: Er bestaat niet zoiets als ‘niet gehecht zijn’. Ons biologisch systeem zorgt ervoor dat we de noodzaak hebben om ons te hechten. Bij stress vergroot hulp van anderen immers je overlevingskans.
• Effect op mentale gezondheid: Er is een verband tussen hechting en psychopathologie (zoals angststoornissen en depressie). De effecten zijn echter minder groot dan men vaak denkt.
• Cijfers: Ongeveer 40% van de mensen is onzeker gehecht.
• Een buffer: Gehechtheid werkt als een buffer voor onze geestelijke gezondheid.
• Geen eigen schuld: Onzeker gehecht zijn is niet je eigen schuld.
• Veilige omgeving: Kinderen kunnen stress in huis beter opvangen als ze hun gevoelens kunnen uitspreken en gehoord worden.
• Herstel van vertrouwen: Heb je de vertrouwensband met je kind beschadigd? Je kunt dit herstellen door erkenning te geven voor de pijn die je hebt veroorzaakt. Erken dat je fout zat.
• Stress en cortisol: Stress triggert je hechting. Als een ouder zorg biedt en het kind merkt dat hij of zij terecht kan, dan daalt het cortisolgehalte.
• Geen vaststaand script: Je leert een ‘script’ over zorgen en dat heeft invloed op zekere of juist onzekere hechting. Dit verhaal wordt constant bijgewerkt door nieuwe ervaringen. Hechtingsstijlen staan dus niet in beton gegoten. Dankzij positieve relaties of therapie kun je zelfs ‘verworven veilige hechting’ ontwikkelen.

Een positieve kijk op verandering
Het was fijn om meer achtergrond te krijgen over de mythes en waarheden rondom gehechtheid. Het is bemoedigend om te horen dat je een veilige manier van hechten kunt ontwikkelen. Dankzij de nuchtere benadering en het mooie Belgische accent van Guy Bosmans, voelde het onderwerp dat in mijn ogen best zwaar kan aanvoelen, een stuk lichter aan.