Nieuw blog: een ander gesprek met jezelf …

In gesprek met jezelf. Een (onwennige) kennismaking met Internal Family Systems (IFS)

We zijn gewend om in ons werk doelen te stellen, problemen op te lossen, processen te verbeteren en voor het beste resultaat te gaan. Diezelfde houding nemen we vaak ook mee als het over onszelf gaat. Persoonlijke ontwikkeling richt zich dan op: wat moet er anders, wat mag er niet meer zijn, wat moet ik beter leren, hoe kom ik sneller bij het gewenste doel?
Het laatste kwartaal van dit jaar maakte ik – dankzij en samen met collega Janique – kennis met IFS. Dit is een therapeutische methode of misschien eerder gedachtegoed, veel ingezet bij het helen van trauma. In deze blog deel ik mijn ervaringen en neem ik je mee in de eerste beginselen van IFS. Ik hoop je te inspireren om eens op een andere manier te kijken naar gevoelens, eigenschappen en gedrag waar je negatief over oordeelt en van af zou willen.

IFS in de kern: alle delen in jou mogen er zijn.
IFS gaat ervan uit dat ieder van ons verschillende ‘delen’ in zich heeft. Bijvoorbeeld een streng deel, een puberaal deel, een angstig deel etc. Delen die allemaal een functie hebben en (ooit) zijn ontstaan en bestaan met een reden. Ook delen die we lastig, ongemakkelijk of ongewenst vinden. Waar veel benaderingen sturen op het versterken van goede kanten en het verminderen van lastige gevoelens, nodigt IFS uit om in gesprek te gaan met alle gevoelens en delen van jezelf die zich aandienen, deze te accepteren en serieus te nemen. Niet om erin te blijven hangen, maar om ze te onderzoeken, te begrijpen en waar nodig en mogelijk te ‘helen’.

Van milde weerstand naar nieuwsgierigheid
Eerlijk is eerlijk: in het begin vond ik het idee om met ‘delen van mezelf’ in gesprek te gaan behoorlijk ongemakkelijk. Het voelde gekunsteld en onnatuurlijk. Toch merkte ik, toen ik mijn (voor)oordeel daarover parkeerde en ermee oefende, dat het best iets oplevert. Blijkbaar huizen er nieuwe of andere antwoorden in je, die naar voren komen als je er de veilige ruimte voor creëert. Een eenvoudig voorbeeld.

Stel je voor: je gaat naar een netwerkborrel. Je wil graag soepel contacten leggen en interessante mensen ontmoeten . Maar in plaats daarvan voel je je ongemakkelijk. Er schieten gedachten door je hoofd als: “Ze zullen me wel niet interessant vinden.” Je trekt je terug, vermijdt contact, en bent vervolgens ook nog boos op jezelf en je hopeloze sociale vaardigheden. Ondertussen kijk je met jaloezie naar die collega die ogenschijnlijk moeiteloos iedereen aanspreekt. Je komt thuis met een rot gevoel. Als je dat gevoel eens gaat onderzoeken, welke gevoelens en delen zou je tegenkomen? Er lijkt dan:

• een dapper deel dat wel naar het event is gegaan en de uitdaging is
  aangegaan
• een kwetsbaar en onzeker deel dat bang is voor falen en afwijzing
• een jaloers deel dat vergelijkt met anderen
• een zelfkritisch, oordelend deel dat boos is omdat het ‘weer niet goed ging’
• een deel dat kan observeren wat je hier over denkt en voelt

In plaats van één van die delen te veroordelen of weg te willen hebben, kun je ermee in gesprek gaan en – in gedachten of hardop – vragen stellen als:

• Wat is jouw taak of functie?
• Waar of wanneer is dit deel ontstaan?
• Wat heeft dit deel van jou nodig om een stapje terug te kunnen zetten?
• Hoe kan je ‘samenwerken’ met de andere delen?

Juist doordat alles er mag zijn, zonder oordeel, ontstaat er ruimte. Soms krijg je een antwoord over wanneer en waarom het ooit is ontstaan waardoor je meer begrip voor jezelf hebt. Of misschien geeft het deel aan wat het nodig heeft om minder hard te hoeven werken.

Misschien herken je jezelf in dit voorbeeld, of speelt er iets heel anders in je leven. De volgende keer dat je een naar gevoel ervaart, kun je jezelf eens uitnodigen tot een andere houding:

• Waar voel ik dit in mijn lijf?
• Welk deel van mij is nu actief?
• Wat heeft dit deel mij te vertellen en wat heeft het van mij nodig?

Benieuwd wat het je oplevert!

Tot slot
Dit is maar een klein tipje van de sluier van IFS. Een uitgebreidere omschrijving vind je bijvoorbeeld in dit blog van IFS docent Robert Haringsma: https://www.depsycholoog.nl/internal-family-systems-ifs/

Ik hoop je met dit blog te hebben geïnspireerd om nieuwsgierig te worden naar deze manier van onderzoeken. Ook LemonGrass Coaching collega’s Wendy van der Kragt en Janique Wienk hebben zich verdiept in IFS. Waar het aansluit en van toegevoegde waarde is, zetten we het geleerde in binnen onze coaching. Wil je meer weten, vraag ons gerust!