Leadership starts with a delay

De meeste leiders die ik spreek hebben geen tekort aan informatie.
Ze hebben een tekort aan ruimte.
Hun agenda staat vol. Hun mailbox stroomt over. Teams verwachten antwoorden. De organisatie vraagt snelheid. De markt vraagt verandering.
En ondertussen gebeurt er iets opmerkelijks.
Hoe hoger iemand in de organisatie komt, hoe minder tijd er vaak overblijft om na te denken.
Terwijl dat misschien juist de belangrijkste taak van leiderschap is.

De paradox van modern leiderschap

Veel leiders zijn voortdurend bezig met reageren:

• Op cijfers
• Op problemen
• Op verwachtingen
• Op de waan van de dag

Daardoor ontstaat het risico dat leiderschap verwordt tot management van urgentie.
Je bent druk.
Je bent zichtbaar.
Je bent beschikbaar.
Maar ben je ook richting aan het geven?
Dat is een wezenlijk verschil.

Wat Thoreau ons kan leren

In Finding Your Walden van Jen McGivney wordt teruggegrepen op het gedachtegoed van Henry David Thoreau, die zich in de negentiende eeuw bewust terugtrok uit de drukte van de samenleving om scherper te kunnen zien wat werkelijk van waarde was.
Zijn doel was niet ontsnappen.
Zijn doel was helderheid.
Dat onderscheid is belangrijk.
Want veel leiders denken dat reflectie iets is wat je doet wanneer je tijd hebt.
In werkelijkheid creëert reflectie de kwaliteit van de keuzes die je maakt wanneer je geen tijd hebt.

 Leiders die nooit stilstaan, verliezen perspectief

In coaching zie ik regelmatig leiders die vastlopen, niet door gebrek aan competentie, maar door een gebrek aan afstand.
Ze zitten zo dicht op de dagelijkse dynamiek dat alles belangrijk lijkt.
Iedere escalatie voelt urgent.
Iedere KPI vraagt aandacht.
Iedere stakeholder verdient een reactie.
Maar zonder afstand vervaagt het onderscheid tussen wat luid is en wat belangrijk is.
Teams voelen het wanneer een leider voortdurend reactief wordt.
Besluiten worden kortetermijngericht.
Innovatie krijgt minder ruimte.
Mensen ervaren meer controle en minder vertrouwen.

De moed om niet direct te reageren

Een van de meest onderschatte leiderschapsvaardigheden is het vermogen om niet onmiddellijk iets te doen.
Dat klinkt bijna provocerend in een wereld die snelheid beloont.

Toch zijn de sterkste leiders vaak degenen die ruimte kunnen verdragen:

• Ruimte tussen een vraag en een antwoord.
• Ruimte tussen een probleem en een oplossing.
• Ruimte tussen actie en reflectie.

Niet uit passiviteit.
Maar vanuit bewustzijn.
Ze begrijpen dat een goed besluit vaak ontstaat uit vertraging, niet uit versnelling.

Je eigen Walden als leider

Iedere leider heeft een Walden nodig.
Geen hut in het bos.
Maar een plek – fysiek of mentaal – waar je loskomt van de constante stroom van verwachtingen.

Een moment waarop je jezelf vragen stelt zoals:

• Welke problemen vragen echt mijn aandacht?
• Waar voeg ik als leider de meeste waarde toe?
• Welke beslissingen stel ik uit omdat ze ongemakkelijk zijn?
• Ben ik bezig met leiden of met reageren?

De kwaliteit van je leiderschap wordt uiteindelijk niet bepaald door hoeveel je doet.
Maar door de helderheid waarmee je kiest wat je níet doet.

Een ongemakkelijke vraag

Stel dat je volgende week 30% minder vergaderingen zou hebben. Waar zou je die tijd aan besteden?
Meer operationele zaken?
Of meer nadenken over de toekomst van je mensen, je team en je organisatie?
Het antwoord op die vraag vertelt vaak meer over leiderschap dan welke persoonlijkheidstest of leiderschapscompetentie dan ook.
Want leiderschap gaat uiteindelijk niet over harder werken dan anderen.
Het gaat over scherper zien dan anderen.
En daarvoor is soms precies nodig wat Thoreau ruim 150 jaar geleden al ontdekte:

Afstand nemen van de drukte en waan van de dag is niet het tegenovergestelde van leiderschap. Het is vaak de voorwaarde ervoor.

www.lemongrasscoaching.nl